De 2026 Leapmotor B05 is een volledig elektrische compacte hatchback die rivalen op prijs onderbiedt en op kwaliteit evenaart. Hij wordt verkocht via het Stellantis-netwerk (~120 dealers) en neemt het op tegen de VW ID.3, Opel Astra Electric, Cupra Born, Kia EV4 en MG4.

Er zijn twee uitvoeringen, Life en Design, met twee LFP-batterijen: de Pro 56,2 kWh (401 km) op de Life, en de ProMax 67,1 kWh (482 km) op beide. Beide delen dezelfde 218 pk-achtermotor, dus de keuze gaat om bereik en uitrusting, niet om snelheid.

De kracht is waarde: indicatieve prijzen lopen van ~€26.900–€27.900 (Life) tot ~€30.900–€32.000 (Design). Het is een van de weinige betaalbare, niet-SUV EV’s, met een gladde 0,26 luchtweerstand en een echt premium interieur.

Elke B05 gebruikt één 160 kW (218 pk) / 240 Nm-achtermotor met transmissie met één verzet, wat hem achterwielaangedreven maakt — zeldzaam en welkom in deze klasse.

Wij noteerden 0–100 km/u in 6,6–6,7 s (ProMax) en ~7,5 s (Pro), met 170 km/u top en een leuke-maar-bescheiden Launch Control. Minpunt: het is geen hot hatch, met een lichte motor-“galm” bij vol gas, al is het directe koppel ruim genoeg voor dagelijks gebruik.

Geventileerde schijven voor en schijven achter op beide uitvoeringen, met instelbare recuperatie (uit/medium/sterk) en een aparte one-pedal-modus. Het pedaalgevoel is natuurlijk en het remmen zelfverzekerd.

De minpunten: zelfs bij maximale recuperatie stopt hij niet volledig zonder one-pedal, die modus schakelt alleen in Park, en er is lichte sponzigheid bovenin de pedaalslag.

MacPherson voor en multilink achter, afgestemd op Stellantis’ Balocco-baan, plus een 50:50-balans, maken hem Europeser dan de meeste in China ontwikkelde rivalen. De draaicirkel van 10,3 m is uitstekend.

De besturing is licht en instelbaar zonder dode zone; een van ons vond hem geweldig (“beter dan Tesla, slechter dan Porsche”), een ander te kunstmatig. De ophanging neigt naar comfort maar blijft beheerst — al bereiken lange weggolvingen het interieur meer dan in een Golf of Astra.

Hij heeft een gedifferentieerde opstelling: 225/45 R19 voor, bredere 235/45 R19 achter om de kracht netjes over te brengen. Er is één aerodynamisch 19-inch velgontwerp, en de opstelling stoorde het dagelijks gebruik niet.

Binnenin overtreft de B05 zijn prijs: een strak dashboard met een 14,6-inch zwevend touchscreen (Leap OS 4.0 Plus, Qualcomm 8155) en een 8,8-inch bestuurdersdisplay aan de stuurkolom. De eco-lederen stoelen zijn opmerkelijk zacht en de afwerking voelt hoogwaardig.

Niet vlekkeloos. Lager zitten hardere kunststoffen met wat gekraak, vrijwel alles loopt via het scherm, de lettertypes zijn klein, en de NFC-ontgrendeling op de spiegel laat een kwetsbaar onderdeel bloot.

De vormgeving is strak en rond, met Blade-LED-verlichting, verzonken deurgrepen, frameloze ruiten en 19-inch velgen die de 0,26 luchtweerstand helpen. De Design voegt een panoramadak en privacy glass achter toe.

De eerlijke kritiek: zo veilig dat het bijna fantasieloos wordt, en de frameloze deuren sluiten met slechts een gemiddeld geluid.

De B05 is een comfortabele, stille dagelijkse auto, met zachte stoelen, een vlakke EV-vloer, warmtepomp, draadloos laden en USB voor en achter. De Design voegt elektrisch verwarmde stoelen, een verwarmd stuur en het grote glazen dak toe.

Compromissen: geen stoelventilatie, het dak is vast (alleen zonnescherm), lange bestuurders zitten knieën-omhoog op de hoge vloer, en er is geen elektrische achterklep.

Standaard vanaf de basis Life: zeven airbags (inclusief een centrale) en 21 ADAS-functies, met vier 360°-camera’s, vier ultrasone radars en twee radars achter. Het 360°-beeld is snel en scherp.

De systemen zijn niet toonaangevend — de rijstrookassistent voelde agressief en schakelde zichzelf weer in na uitzetten — maar over-the-air updates kunnen dit verfijnen.

Techniek is een kernkracht: Leap OS 4.0 Plus met OTA-updates, een appstore, digitale/NFC/Bluetooth-sleutels, tot acht profielen en een slimme transparante-chassis-camera. V2L bidirectioneel laden is standaard.

Nog niet volwassen, echter. Wij kregen CarPlay/Android Auto niet verbonden ondanks vermelding, en stuitten op eigenaardigheden zoals de Park-only one-pedal — op te lossen softwarekwesties, geen hardwarefouten.

Op de weg is het een verfijnde dagelijkse auto, geen speeltje voor de bochtige weg. De achterwielaandrijving en 50:50-balans voegen plezier toe, stad en snelweg gaan moeiteloos, en wij zagen ~16,8 kWh/100 km, goed voor een echte 400 km met de grote batterij.

Rijd je harder, dan tonen de grenzen zich: merkbaar weggeluid op grof asfalt, wat overhelling, en besturing die fanatiek rijden niet beloont zoals een Golf.

Achterin is een hoogtepunt. De lange wielbasis van 2735 mm en vlakke vloer geven limousine-achtige beenruimte, de hoofdruimte blijft goed onder het glazen dak, en de brede carrosserie past bij drie naast elkaar.

Het comfort is groot, met ventilatie achter, USB-A/C, een armsteun met bekerhouders (Design) en zelfs fysieke raamschakelaars. De bank mag iets meer gevuld zijn, en de harde middenrugleuning dient ook als armsteun.

De kofferbak is het zwakke punt: 345 liter (sommigen noemen 295), tot ~1300–1400 met de in 60/40 neergeklapte bank, maar smal met een hoge drempel.

Er is geen elektrische klep, geen frunk en geen reservewiel, en de wanden missen haken — al is het oprolscherm netjes. Voldoende, niet royaal; Leapmotor koos duidelijk ruimte achterin boven bagage.

Na ruim de tijd te hebben genomen achter het stuur van de 2026 Leapmotor B05 — door krappe Duitse stadjes in de wijnstreek, met volle teugen over de Autobahn en over een bewust bochtige bergweg — kwam ik tot een duidelijke conclusie: dit is een van de meest stilletjes ontwrichtende auto’s die dit jaar in Europa is geland. Het is niet de spannendste hatchback die je kunt kopen en hij wint geen schoonheidswedstrijden, maar hij doet de basis zó vakkundig, en zó goedkoop, dat de gevestigde merken écht een probleem hebben.

Eronder ligt Leapmotors LEAP 3.5-architectuur met een cell-to-chassis LFP-accu, één elektromotor op de achteras goed voor 160 kW (218 PK) en 240 Nm, en — cruciaal — een gewichtsverdeling van 50:50 met een multilink-achteras die is afgestemd op Europese wegen. Op papier is dat een recept voor rijplezier. In werkelijkheid is de B05 vooral een comfortabele daily die toevallig een sportieve kant heeft als je ernaar op zoek gaat.

Eerst het goede nieuws. Doordat de motor achterin zit en het gewicht gelijk verdeeld is, wisselt de B05 van richting met meer beheersing dan de meeste betaalbare EV’s. In de Sport-modus wordt de besturing steviger, reageert het gaspedaal scherper en op een vloeiende weg is het echt leuk — er zit een directheid in de voorkant die je in de meeste in China gebouwde auto’s simpelweg niet krijgt, die van oudsher last hadden van een vage, te lichte besturing zonder gevoel rond het midden. Leapmotors samenwerking met Stellantis, inclusief het afstemmen van het onderstel, is hier merkbaar.

Dat gezegd hebbende: dit is geen hot hatch — en dat doet hij ook niet alsof. De launch control is meer een gimmick dan een wapen (een reviewer noemde het liefkozend “de schattigste launch control ooit”), de besturing blijft licht en op de limiet een tikje kunstmatig, en als je hem echt door de bochten gooit, helt de carrosserie over en beweegt de achterkant wat — al blijven de banden altijd grip houden. De 0–100 km/u in 7,5 seconden (kleine accu) of 6,6 seconden (grote accu) is vlot zonder belachelijk te zijn, en eerlijk gezegd is dat precies goed voor deze auto.

Rijcomfort is waar hij zijn geld waard is. Op 19-inch wielen slikt hij kuilen en slecht asfalt veel beter dan verwacht, en alleen lange, constante golvingen op de snelweg dringen af en toe door — een punt waarop de optionele adaptieve vering van een VW Golf voorsprong zou nemen. Het verfijningsniveau is uitstekend: dikke ruiten houden het windgeruis laag en het interieur voelt werkelijk behaaglijk, al is het rolgeluid op grof asfalt merkbaar en is er een licht galmend geluid van de motor bij hard accelereren.

Hier ging ik rechtop zitten. Voor een auto die onder de €26.000 begint, is de interieurkwaliteit ronduit verbluffend. Soft-touch materialen bedekken de oppervlakken die je daadwerkelijk aanraakt, het dashboard is strak en minimalistisch, en de eco-lederen stoelen in de Design-uitvoering zijn buitengewoon comfortabel — een reviewer vergeleek het materiaal treffend met zachte, soepele huid. Zelfs de ruggen van de achterstoelen zijn zacht, een detail dat soms zelfs in auto’s van €80.000 ontbreekt.

Ruimte is het hoogtepunt. Dankzij een wielbasis van 2.735 mm is de beenruimte achterin enorm — royaler dan in een Golf — en de vlakke vloer maakt de middelste zitplaats bruikbaar. Het panoramadak (alleen Design) zorgt voor een ruimtelijk gevoel, al is het vast en kan het niet open; je krijgt wel een elektrisch zonnescherm.

De techniek is modern en snel: een scherp 14,6-inch 2,5K-touchscreen met Leap OS 4.0 op een Snapdragon 8155-chip, een 8,8-inch bestuurdersdisplay aan de stuurkolom zodat het altijd zichtbaar is, en een scherpe 360°-camera. Hij reageert vlot waar concurrenten vaak traag zijn. Het minpunt is dat bijna alles — inclusief de klimaatregeling — in dat scherm zit, wat een onnodige complicatie is, en een paar softwarekwesties irriteren: one-pedal driving kan alleen worden in- of uitgeschakeld als de auto in P staat, en de aandachtsmonitor berispt je zodra je verzit op je stoel.